دیگه بسه تنهایی......................

تا بخونم براي تو با چشاي سرد و خيسم

 ديگه هيچ کسي ندارم تا بگم برات ميميرم

که بگم تا دنيا دنياست دستاي تو رو ميگيرم

ديگه هيچ کسي ندارم تا لالايي باز بخونم

ديگه حتي نميتونم تو رو از خودم بدونم

ديگه هيچ کسي ندارم که به تو خيره بمونم

ديگه هيچ وقت نميتونم هم صدا با تو بخونم

دردي که تو دلمه ديگه مداوا نميشه

دلي که از غصه گرفت با خنده هات وا نميشه

هر چي بايد ميگفتمو گفتم ترانه بي ترانه

شکوه واژه هامو برد با کمترين بهانه

با غرور بی دلیلت منو آزار نده

به من خسته و بی حوصله هشدار نده

بزار این سکوت سنگین به شکستن نرسه

به خود تو بیش از این زحمت اقرار نده

به خدا ... به خدا        من خودم رفتنی ام

واسه دیگران تو شمعی واسه من خاموش و غمگین

برای خودی تو دردی واسه غریبه تسکین

واسه دیگران حقیقت واسه ن عین سرابی

برای همه ستاره واسه من مثه شهابی

وقت و بی وقت لحظه هارو به دلم زهر نکن

بیا و این دم آخر صحبت از قهر نکن

به خدا ... به خدا         من خودم رفتنی ام

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

تنهايي من مثل اين قنديله،هر روز زيادتر ميشه